Historia zaproszeń ślubnych – Krótka i ciekawa

Historia zaproszeń ślubnych motywy
Wręczanie zaproszeń ślubnych (Photo by Artsy Vibes on Unsplash)

 

 

 

Rys Historyczny

Wręczanie zaproszeń ślubnych to bardzo odległa tradycja. Historia zaproszeń ślubnych zaczyna się od pewnego zdarzenia. Zwyczaj ten wywodzi się z Anglii i sięga czasów Średniowiecza. Jeszcze przed wynalezieniem druku w 1447 roku wesela były ogłaszane przez urzędnika, który przechodząc ulicami miasta oznajmiał głośno „wiadomość dnia”. Ponieważ analfabetyzm był w Średniowieczu powszechny, zaproszenia ślubne w formie pisemnej były wręczane wyłącznie wśród szlachty. Charakterystyczne dla tych zaproszeń było oznaczenie herbem danego rodu oraz zapieczętowanie stemplem z wosku. W roku 1600 pojawiła się prasa drukarska, ale ludność była zbyt biedna, by pozwolić sobie na stylowe zaproszenia ślubne.

Przełomowy rok dla tematu historia zaproszeń ślubnych

Przełomem okazał się rok 1642. Wynaleziona przez Ludwiga von Siegena płyta grawerowana w metalu umożliwiła produkcję wyższej jakości zaproszeń ślubnych dostępnych również dla klasy średniej. Po wynalezieniu litografii przez Aloisa Seneferdera w 1798 roku stało się możliwe drukowanie bardzo ostre i szybkie bez konieczności grawerowania co otworzyło drogę do powstania prawdziwego rynku masowego produkowania zaproszeń ślubnych. Początki handlu drukowana papeterią ślubną można przypisać okresowi bezpośrednio po II Wojnie Światowej, w którym połączenie demokracji i szybki rozwój przemysłu dał zwykłemu człowiekowi możliwość naśladowania stylu życia i materializm społecznej elity.

Zaproszenia znane były już wcześniej

Znano je i używano już w starożytności w Egipcie i Rzymie. W czasach średniowiecznych zaproszenia przekazywane były ustnie jak i pisemnie na ozdobnych pergaminach i pięknej papeterii często z ozdobną kaligrafią.Historia zaproszeń sięga czasów starożytnych (karty takie tworzono np. w Starożytnym Rzymie, czy Egipcie). W Średniowieczu zaproszenia przybierały dwie formy: ustną – komunikaty takie przekazywali heroldowie. Zwyczaj ten wiązał się nade wszystko z powszechnym analfabetyzmem –także wśród szlachty; drugą formą były zaproszenia na pergaminach (często bardzo bogato zdobione typowymi dla tego okresu iluminacjami oraz kaligrafią). Zaproszenia ślubne papierowe z czasów Średniowiecza (podobnie jak inne dokumenty) przesyłano w dwóch kopertach – koperta zewnętrzna była niejako ochroną dla właściwej wewnętrznej. Pisane inkaustem zaproszenie dodatkowo chroniła przed rozmazaniem bibuła. Przełom w formie zaproszeń ślubnych nastąpił wraz z upowszechnieniem się druku – a właściwie spadkiem cen i tym samym masowością wydruków, którym początek dał wynalazek A. Senefeldera, ojca litografii, która umożliwiała szybkie wykonywanie kopi druków. Technologia ta w przyszłości dała początek drukarniom offsetowym. O zaproszeniach przypominających współczesne można mówić od okresu międzywojennego (wtedy też pojawiły się pierwsze mody w zaproszeniach ślubnych w Stanach Zjednoczonych). Jednak badania filologów z Uniwersytetu w Białymstoku wykazują, że wystarczy znajomość 1200 najczęściej używanych słów w języku polskim, by móc zacząć się nim posługiwać.